ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΧΩΡΟΣ

Βραβεία για τη φωτογραφική κάλυψη της προσφυγικής κρίσης         Ο επικεφαλής της ομάδας των φωτογράφων του Reuters για Ελλάδα και Κύπρο Γιάννης Μπεχράκης , μαζί με τους Άλκη Κωνσταντινίδη και Αλέξανδρο Αβραμίδη , κατάφεραν να φέρουν στο Reuters το τρίτο Πούλιτζερ για την κάλυψη της προσφυγικής κρίσης. «Δείξαμε στον κόσμο τι συμβαίνει, πως η ανθρωπιά είναι ακόμη ζωντανή» λέει ο Μπεχράκης. «Κάναμε να ακουστεί η φωνή αυτών των ανθρώπων και τώρα, με το Πούλιτζερ, αισθανόμαστε ότι η δουλειά μας αναγνωρίζεται και επαγγελματικά» ανέφερε. Στις φωτογραφίες του αποτυπώνονται δραματικές στιγμές από τις οποίες οικογένειες προσπαθούν να βγουν στη στεριά ή καταρρέουν στην παραλία μετά το επικίνδυνο ταξίδι. Άλλη, μία από τις πιο διαδεδομένες, βασίζεται στην αντίστιξη μίας προσφυγικής λέμβου με έναν -υπό άλλες συνθήκες, ειδυλλιακό- ήλιο πάνω από το Αιγαίο. Το βραβείο Breaking News για το φωτογραφικό σκέλος απονεμήθηκε από κοινού στην ομά...

Τη βύθιση του Τιτανικού σε πραγματικό χρόνο δείχνει μια ψηφιακή αναπαράσταση , η οποία διαρκεί 2 ώρες και 40 λεπτά. Στο βίντεο φαίνεται λεπτό προς λεπτό τί ακολούθησε μετά την πρόσκρουση του πλοίου στο παγόβουνο έως τη στιγμή που χάθηκε στα παγωμένα νερά του Ατλαντικού. Στο κάτω μέρος του βίντεο, μάλιστα, υπάρχει ενημέρωση για διάφορα γεγονότα που συνέβησαν: την πρόσκρουση στο παγόβουνο, τη στιγμή που σταμάτησαν οι μηχανές, τη στιγμή που οι λέμβοι έπεφταν στη θάλασσα και όταν η περίφημη ορχήστρα σταμάτησε να παίζει μουσική. Το βίντεο με το ναυάγιο αρχίζει στις 23:39 στις 14 Απριλίου 1912. Ενα λεπτό αργότερα σημειώνεται η μοιραία σύγκρουση

Το Αντί ήταν ελληνικό πολιτικό και πολιτιστικό περιοδικό της Αριστεράς, το οποίο κυκλοφορούσε ανά δεκαπενθήμερο από το 1974 έως το 2008. Ιδρυτής, ιδιοκτήτης και διευθυντής του περιοδικού ήταν ο δημοσιογράφος Αντώνης Καρκαγιάννης και ο αρχιτέκτονας Χρήστος Γ. Παπουτσάκης τον Μάιο του 1972, και από το 1974 ο δεύτερος. Το πρώτο Αντί κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1972 και περιείχε συνέντευξη του Μίκη Θεοδωράκη, άρθρο του Γεωργίου-Αλέξανδου Μαγκάκη για την δημοκρατία, σκίτσα του Μποστ με τον Χίτλερ και τον Μουσολίνι και από πάνω να γράφει «υπέρ Δικτατορίας», μια διαφήμιση με αφίσα του Τσε Γκεβάρα, μια άλλη για βιβλίο του Παντελή Πουλιόπουλου, κ.λπ. Οι αρχές της Χούντας συνέλαβαν τον εκδότη του περιοδικού και δεν επέτρεψαν την έκδοση άλλων τευχών. Το περιοδικό επανακυκλοφόρησε στις 7 Σεπτεμβρίου 1974, αμέσως μετά την κατάρρευση της Δικτατορίας. Γι' αυτό και στο εξώφυλλο όλων των επόμενων τευχών υπήρχε η ένδειξη «Περίοδος Β΄». Περίοδος Α", τεύχ. 1 (Μάϊ. 1...

  Με τον εναγκαλισμό αυτόν το 2011 ήταν σαν οι δύο  εκκλησίες να έρχονταν κοντά. Και  τώρα,   , γίνεται η προσπάθεια να ξεπεράσουν το «εμφυλιακό» κλίμα που επικρατεί στις μεταξύ τους σχέσεις, με τη συνάντησή τους στην Μυτιλήνη   ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαίος και ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος   με αφορμή τα προβλήματα των προσφύγων. ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Δεν πίστευαν στα μάτια τους οι ιδιοκτήτες ενός σπιτιού στην Τουλούζ, όταν από το πουθενά βρέθηκε στο σπίτι τους ένας πίνακας του Καραβάτζιο αξίας 120 εκ ευρώ. Οι δυο τους βρέθηκαν αντιμέτωποι με το απίστευτο εύρημα όταν πήγαν να ελέγξουν τη διαρροή νερού στη σοφίτα του σπιτιού τους. Ο πίνακας που βρέθηκε απεικονίζει το φόνο του Ολοφέρνη από την Ιουδήθ και σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις των ειδικών τέχνης το έργο ανήκει στον πασίγνωστο Ιταλό ζωγράφο Μικελάντζελο Μερίζι ντα Καραβάτζιο και χρονολογείται μεταξύ 1600 και 1610. Να σημειωθεί ότι ο καλλιτέχνης είχε ζωγραφίσει τον συγκεκριμένο πίνακα σε δύο εκδοχές. Ο ένας πίνακας βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη Αρχαίας Τέχνης στη Ρώμη, ενώ ο άλλος εξαφανίστηκε περίπου έναν αιώνα αφότου τον ζωγράφισε. ΠΗΓΗ:enikos.gr

Ογδόντα νεκροί, σε παράταξη, με σιδηρά δεσμά στα χέρια παραπέμπουν στις εξεγέρσεις της Αρχαίας Αθήνας επί Κύλωνα και Μεγακλή Εντυπωσιακές είναι οι εικόνες από τα ευρήματα στο Φαληρικό Δέλτα. Η αρχαιολογική σκαπάνη φέρνει στο φως ένα πολυάνδριο. Οι 80 νεκροί είναι τοποθετημένοι σε παράταξη και φέρουν σιδηρά δεσμά στα χέρια. Στην πλειοψηφία τους δεμένοι πισθάγκωνα με αλυσίδες, τους οποίους οι αιρχαιολόγοι συχνά τους αναφέρουν ως «οι αιχμάλωτοι του Φαλήρου». Επίσης. εκτός από το γεγονός ότι οι σκελετοί ήταν αλυσοδεμένοι, οι νεκροί είχαν πεταχτεί μέσα στους λάκκους, γεγονός εξαιρετικά παράδοξο για τα ήθη των αρχαίων. Κάποιοι σκελετοί βρέθηκαν μέσα σε πιθάρια και ανήκουν σε βρέφη και παιδιά. Περίπου 5% είναι αποτεφρωμένοι ενώ ένας σκελετός βρέθηκε μέσα σε ξύλινη βάρκα που χρησιμοποιήθηκε ως φέρετρο. Όπως είπε η έφορος αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής, Πειραιώς και Νήσων Στέλλα Χρυσουλάκη, το πολυάνδριο (ομαδικές ταφές ανδρών που έπεσαν όλοι μαζί) ήρθε στο φως τις τελευταίες 2...

Απρίλιος – Μάιος 2016 To Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης παρουσιάζει στον χώρο του μια σειρά προβολών από το έργο τεσσάρων Ελλήνων φωτογράφων που έδρασαν τα τρία πρώτα τέταρτα του 20ού αιώνα, αναδεικνύοντας μέρος των συλλογών και αρχείων του. Τις προβολές επιμελήθηκε ο Στέργιος Καράβατος. Συνολικά, προβάλλονται περισσότερα από τετρακόσια έργα, πολλά από τα οποία έχουν εκτεθεί σε παλαιότερες παραγωγές του ΜΦΘ, ενώ ένας αριθμός έργων δεν έχει παρουσιαστεί ποτέ στο κοινό. Αρχείο Γιάννη Στυλιανού Ο Γιάννης Στυλιανού (1941-1996) γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Οι πρώτες του καλλιτεχνικές ανησυχίες εμφανίστηκαν κατά τη φοίτησή του στο Αμερικανικό Κολλέγιο. Σπούδασε στη Νομική Σχολή Θεσσαλονίκης και ανέλαβε την οικογενειακή επιχείρηση παραγωγής υποδημάτων Αλυσίδα. Πρωτοήρθε σε επαφή με τη φωτογραφία προς τα τέλη της δεκαετίας του 1950, μέσα από τη σχέση του με τον φωτογράφο Κυριάκο Αποστολίδη. Ουσιαστικά, όμως, υπήρξε αυτοδίδακτος στη φωτογραφία, με την οποία ασχολήθηκε λίγα μόνο χρόνι...

Δύο ελληνικά μουσεία, το Αρχαιολογικό Μουσείο Τεγέας και το Μουσείο Τυπογραφίας Γιάννη και Eλένης Γαρεδάκη,  συμμετέχουν ανάμεσα σε 49 μουσεία από 24 ώρες, στον διεθνή διαγωνισμό για το βραβείο «Ευρωπαϊκό Μουσείο 2016».                    Τα βραβεία θα ανακοινωθούν σε τελετή, η οποία πραγματοποιείται από τις 6 έως τις 9 Απριλίου στην Tolosa και το San Sebastian της Ισπανίας. Φέτος, 49 Μουσεία από 24 χώρες συμμετέχουν στον σημαντικό ευρωπαϊκό διαγωνισμό που διοργανώνεται από τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό European Museum Forum (EMF). Ο θεσμός του European Museum of the Year Award (EMYA) θεσπίστηκε το 1977 και τελεί υπό την αιγίδα του Συμβουλίου της Ευρώπης, με στόχο να βραβεύει, σε ετήσια βάση, την καλύτερη μουσειακή πρακτική στην Ευρώπη και να ενθαρρύνει τις καινοτόμες δράσεις στην κοινωνία των Μουσείων. Το βραβείο απονέμεται σε Μουσεία που άνοιξαν πρόσφατα ή πρόσφατα ανακαίνισαν...

Ο Σεφερης και η Επανασταση του 1821 Κείμενο: Χρήστος Γραμματίδης                                              Ο Γιώργος Σεφέρης και η γενιά του, η πολύφερνη Γενιά του ’30 , έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του νεοελληνικού πολιτισμού : καθόρισαν εν πολλοίς το τι λογαριάζουμε ως ιστορία μας, ως παράδοσή μας, το πώς βλέπουμε τον εαυτό μας και τον κόσμο. Δούλεψαν πολύ στο επίπεδο της «ιδεολογίας» – με την έννοια που έχει ο όρος στην κριτική θεωρία. Δεν είναι της παρούσης η αποτίμηση της επίδρασής τους, άλλωστε ο κριτικός αναστοχασμός πάνω στη Γενιά και στο θέμα της «ελληνικότητας» έχει γίνει από αρμοδιότερους και πιο κ...

            Το Ινστιτούτο Σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης-iset εγκαινιάζει την Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2016 την έκθεση Απαξία/Αξία/Υπεραξία. Μεταξύ «έργου» και «τέχνης» . Η επιμέλεια της έκθεσης, καθώς και το κείμενο της παράλληλης έκδοσης, είναι μια πρόταση της ιστορικού τέχνης Χάρις Κανελλοπούλου . Αντιμέτωποι με τη δυσχερή οικονομική συνθήκη, βρισκόμενοι στο πλαίσιο μίας αποδυναμωμένης αγοράς ως μέλη μιας διαρκώς διογκούμενης εικαστικής κοινότητας, καλλιτέχνες (όπως και άλλοι ασχολούμενοι γύρω από την τέχνη επαγγελματίες) καλούνται να δράσουν σε πολλές περιπτώσεις ταυτόχρονα ως πνευματικοί δημιουργοί, παραγωγοί, φορείς παροχής υπηρεσιών κι αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματίες, βιώνοντας ολοένα και περισσότερο την απομάκρυνση του προσδιορισμού της εργασίας τους με χρηματικούς όρους και την ανταμοιβή της στη σφαίρα του συμβολικού κεφαλαίου. Ως εκ τούτου, ικανοποιούνται από ένα «ψυχικό εισόδημα» το οποίο παρουσιάζει οφέλη ό...

Ο Ρήγας γεννήθηκε στο Βελεστίνο της Θεσσαλίας στα μέσα της δεκαετίας του 1750. Δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα η ακριβής χρονολογία της γέννησής του, αλλά η πιθανότερη εκδοχή είναι το 1757. Οι γονείς του, Κυρίτζης και Μαρία, ήταν ευκατάστατοι κάτοικοι του Βελεστίνου. Ο πατέρας του ασχολείτο με βιοτεχνικές και εμπορικές δραστηριότητες. Είχε έναν αδελφό, τον Κώστα, και μια αδελφή, την Ασήμω. Παρακολούθησε μαθήματα στο σχολείο της Ζαγοράς. Μετά την ολοκλήρωση των βασικών σπουδών του, κι αφού για ένα μικρό διάστημα δίδαξε κι ο ίδιος σε ένα κοντινό χωριό, τον Κισσό, εγκατέλειψε την πατρίδα του και πήγε στην Πόλη. Η μετάβασή του στην Πόλη τοποθετείται γύρω στο 1773-1774, όταν ήταν 17, περίπου, ετών. Εκεί φαίνεται ότι εντάσσεται στην ανθούσα κοινότητα των πηλιορειτών εμπόρων και ασχολείται και ο ίδιος με το εμπόριο. Αξιοποιώντας τις στενές σχέσεις των συμπατριωτών του με τους Φαναριώτες και το Πατριαρχείο έρχεται σε επαφή με τον Αλέξανδρο Υψηλάντη --πατέρα των Κωνσταντίνου και Δημητρίου Υ...