Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2012

Η φωτογραφία του παγόβουνου που βύθισε τον Τιτανικό προς πώληση.

Στις 13 Δεκεμβρίου θα βγει σε δημοπρασία στην Αμερική η φωτογραφία (διαστάσεων 13Χ11), του παγόβουνου που ήταν η αιτία να βυθιστεί ο Τιτανικός και πιστεύετε ότι έχει τραβηχτεί από καπετάνιο πλοίου δύο μέρες πριν το ατύχημα.

Αναμένεται να πωληθεί 10.000 δολ.

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012

Nov 28, 1520:Magellan reaches the Pacific

Magellan reaches the Pacific — This Day in History — 11 28 1520

After sailing through the dangerous straits below South America that now bear his name, Portuguese navigator Ferdinand Magellan enters the Pacific Ocean with three ships, becoming the first European explorer to reach the Pacific from the Atlantic.
On September 20, 1519, Magellan set sail from Spain in an effort to find a western sea route to the rich Spice Islands of Indonesia. In command of five ships and 270 men, Magellan sailed to West Africa and then to Brazil, where he searched the South American coast for a strait that would take him to the Pacific. He searched the Rio de la Plata, a large estuary south of Brazil, for a way through; failing, he continued south along the coast of Patagonia. At the end of March 1520, the expedition set up winter quarters at Port St. Julian. On Easter day at midnight, the Spanish captains mutinied against their Portuguese captain, but Magellan crushed the revolt, executing one of the captains and leaving another ashore when his ship left St. Julian in August.
On October 21, he finally discovered the strait he had been seeking. The Strait of Magellan, as it became known, is located near the tip of South America, separating Tierra del Fuego and the continental mainland. Only three ships entered the passage; one had been wrecked and another deserted. It took 38 days to navigate the treacherous strait, and when ocean was sighted at the other end Magellan wept with joy. His fleet accomplished the westward crossing of the ocean in 99 days, crossing waters so strangely calm that the ocean was named "Pacific," from the Latin word pacificus, meaning "tranquil." By the end, the men were out of food and chewed the leather parts of their gear to keep themselves alive. On March 6, 1521, the expedition landed at the island of Guam.
Ten days later, they dropped anchor at the Philippine island of Cebu—they were only about 400 miles from the Spice Islands. Magellan met with the chief of Cebu, who after converting to Christianity persuaded the Europeans to assist him in conquering a rival tribe on the neighboring island of Mactan. In fighting on April 27, Magellan was hit by a poisoned arrow and left to die by his retreating comrades.
After Magellan's death, the survivors, in two ships, sailed on to the Moluccas and loaded the hulls with spice. One ship attempted, unsuccessfully, to return across the Pacific. The other ship, the Vittoria, continued west under the command of Basque navigator Juan Sebastian de Elcano. The vessel sailed across the Indian Ocean, rounded the Cape of Good Hope, and arrived at the Spanish port of Sanlucar de Barrameda on September 6, 1522, becoming the first ship to circumnavigate the globe.

28 Νοεμβρίου 1953:H Δίκη των Aεροπόρων

Σαν σήμερα στις 28 Νοεμβρίου 1953, το Ανώτατο Θεωρητικό Δικαστήριο συνεδριάζει με αφορμή τη «Δίκη των αεροπόρων». Πρόκειται για μία σκευωρία που έχει κατασκευαστεί με αφετηρία ένα εκπαιδευτικό αεροπορικό δυστύχημα, στη Σχολή Ικάρων.
Στις 13 Σεπτεμβρίου 1951 στη Σχολή Ικάρων ένα ατύχημα κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων έχει ως αποτέλεσμα την πτώση ενός αεροπλάνου τύπου Χάρβαρντ. Έπειτα από μερικές ημέρες, σε μία από τις αίθουσες της σχολής ο τοίχος είναι βαμμένος με ένα σύνθημα υπέρ του ΚΚΕ. Τα δύο γεγονότα συσχετίζονται. Ο τότε αρχηγός του ΓΕΑ αντιπτέραρχος Εμμανουήλ Κελαϊδής διατάσσει ένορκη προανάκριση για «ενδείξεις δολιοφθοράς σε πολεμικό αεροσκάφος της Σχολής Αεροπορίας» στις 30 Δεκεμβρίου.

Η Ελλάδα βρίσκεται στα πρόθυρα του Εμφυλίου Πολέμου. Επικεφαλής των κυβερνήσεων είναι οι Σοφοκλής Βενιζέλος και Νικόλαος Πλαστήρας, εναλλάξ, υπό την εποπτεία της Αμερικανικής Αποστολής. Ο στρατός είναι τόσο ισχυρός ώστε να λειτουργεί ως πόλος εξουσίας. Στους κόλπους του δρα η μυστική οργάνωση ΙΔΕΑ (Ιερός Δεσμός Ελλήνων Αξιωματικών). Παράλληλα, η καταδίκη του Νίκου Μπελογιάννη και των συντρόφων του σε θάνατο, κυριαρχούν ως είδηση στην επικαιρότητα.

Οι ανακρίσεις για το αεροπορικό δυστύχημα ξεκινούν στις αρχές του 1952.
Οι πρώτοι κατηγορούμενοι οδηγούνται στα μπουντρούμια του Αερονομείου Παλαιού Φαλήρου. Πρόκειται για τους αντισμήναρχο ε.α. Θεοφάνη Μεταξά, σμηναγό Ηλία Παναγουλάκη και Ελευθέριο Ζαφειρόπουλο, υποσμηναγό Γεώργιο Θεοδωρίδη και Γεώργιο Μαδεμλή, επισμηναγό Νικόλαο Δόντζογλου και ανθυποσμηναγό Παναγιώτης Λεμπέσης, ακόμη επτά υπαξιωματικούς και πέντε ιδιώτες. Οι κατηγορούμενοι βασανίστηκαν με φρικτό τρόπο. Ένας από τους κατηγορουμένους μάλιστα, ο καθηγητής μαθηματικών Χρήστος Δαδαλής, δεν άντεξε τα βασανιστήρια και πέθανε. Οι υπόλοιποι ομολόγησαν ότι είναι ένοχοι για την δολιοφθορά του αεροπλάνου.

Το μόνο που μένει να αποδειχθεί είναι, η σχέση των κατηγορουμένων με το ΚΚΕ. Για το λόγο αυτό, οι εμπνευστές της σκευωρίας στρατολογούν τον Ίκαρο Νίκο Ακριβογιάννη και στις 7 Απριλίου 1952 τον στέλνουν στην Αλβανία με την ιδιότητα του φυγάδα κομμουνιστή, στα πλαίσια μίας δήθεν εθνικής αποστολής. Στη συνέχεια καταδίδουν τον Ακριβογιάννη ως διπλό πράκτορα στις αλβανικές αρχές. Ο Ακριβογιάννης καταδικάζεται σε θάνατο και εκτελείται στις 15 Απριλίου 1953.

Εν τω μεταξύ, στις 16 Απριλίου 1952 η υπόθεση των αεροπόρων αποκαλύπτεται από πληθώρα δημοσιευμάτων του δεξιού τύπου τα οποία κάνουν αναφορά για «ανακαλυφθείσα κομμουνιστική δράση στην Αεροπορία». Στις 10 Ιουλίου, εκδίδεται παραπεμπτικό βούλευμα, σύμφωνα με το οποίο κάθονται στο εδώλιο του Αεροδικείου συνολικά 19 άτομα. Κατά το βούλευμα, οι κατηγορούμενοι φέρονται να έχουν συμπήξει οργάνωση, ήδη από το 1950 η οποία φέρνει εις πέρας εντολές της ηγεσίας του ΚΚΕ.

Η «Δίκη των Αεροπόρων» ξεκινά στις 22 Αυγούστου 1952 και ολοκληρώνεται στις 17 Σεπτεμβρίου. Το δικαστήριο πείθεται ότι οι φερόμενοι ως κατηγορούμενοι είναι ένοχοι. Στους σμηναγό Παναγουλάκη και υποσμηναγό Θεοδωρίδη επιβάλλεται η ποινή του θανάτου, τέσσερις καταδικάζονται σε ισόβια, δύο σε εικοσαετή κάθειρξη, και δύο σε δεκαετή κάθειρξη. Οι υπόλοιποι αθωώνονται.

Το Μάρτιο του 1953 η «υπόθεση των Αεροπόρων» φτάνει στο Ανώτατο Αναθεωρητικό Δικαστήριο. Η δίκη ωστόσο αναβάλλεται «λόγω σημαντικών αιτίων και για κρείσσονες αποδείξεις».
Κυβερνήτης της χώρας είναι πια ο Αλέξανδρος Παπάγος. Η δίκη στο αναθεωρητικό ξεκινά τελικά στις 30 Σεπτεμβρίου, με δέκα κατηγορούμενους αυτή τη φορά. Οι εργασίες της εν λόγω υπόθεσης ολοκληρώνονται στις 28 Νοεμβρίου 1953. Όλα τα στοιχεία που παρουσιάζονται αποδεικνύουν την ύπαρξη σκευωρίας πίσω από το δυστύχημα στη σχολή Ικάρων. Παρόλα αυτά, οι δικαστές δέχονται την ύπαρξη συνωμοσίας και τιμωρούν τους κατηγορουμένους με ελαφρύτερες ποινές: δύο καταδικάζονται σε ισόβια, έξι σε ποινές πρόσκαιρης κάθειρξης και δύο αθωώνονται.

Ο φάκελος της υπόθεσης των αεροπόρων κλείνει οριστικά το Νοέμβριο του 1955, όταν η κυβέρνηση Καραμανλή αποφασίζει να χορηγήσει αμνηστία τόσο στους καταδικασθέντες όσο και στους σκευωρούς.

Μερικά χρόνια αργότερα, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής λέει στον αμνησθέντα αξιωματικό και συμπατριώτη του από τις Σέρρες Γεώργιο Μαδεμλή κατά τη διάρκεια συνάντησής τους, ότι γνώριζε πως «είναι αθώοι».

Ο «Κύλινδρος του Κύρου» ετοιμάζεται να διασχίσει τον Ατλαντικό

Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο
Στις Ηνωμένες Πολιτείες πρόκειται να ταξιδέψει για πρώτη φορά ο «Κύλινδρος του Κύρου», ένα από τα σημαντικότερα εκθέματα του Βρετανικού Μουσείου. Ο πέτρινος κύλινδρος, που έχει χαρακτηριστεί ως η αρχαιότερη διακήρυξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, θα παρουσιαστεί σε πέντε μεγάλα μουσεία σε ισάριθμες πολιτείες των ΗΠΑ.

Σύμφωνα με το BBC, η αρχή θα γίνει από την Ουάσινγκτον τον Μάρτιο του 2013. Θα ακολουθήσουν το Χιούστον, η Νέα Υόρκη, το Σαν Φρανσίσκο και το Λος Άντζελες.

O «Κύλινδρος του Κύρου», που χρονολογείται μεταξύ του 538 και 529 πΧ, βρέθηκε στη Βαβυλώνα του Ιράκ το 1879. Έκτοτε βρίσκεται στις προθήκες του Βρετανικού Μουσείου, αλλά κατά καιρούς ταξιδεύει στο εξωτερικό.

Ο κύλινδρος φέρει σφηνοειδή γραφή και αποτελεί διακήρυξη του Πέρση βασιλιά Κύρου. Ο Κύρος αναφέρει πώς κατάφερε να βοηθήσει τους κατοίκους της Βαβυλώνας, αφού την κατέλαβε, πώς οργάνωσε την επιστροφή εκτοπισμένων και πώς επέστρεψε κλεμμένα αγάλματα από του Ιράν και της Μεσοποταμίας.
Newsroom ΔΟΛ

Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2012

Τάριν Σάιμον: Φωτογραφίες που σφίγγουν το στομάχι

Φλόγες ξεπετάγονται από ένα αυτοκίνητο Toyota Corolla κατά τη δοκιμή ενός συστήματος κατά της αυτοκινητοπειρατείας στη Νότια Αφρική: μια από τις φωτογραφίες της Τάριν Σάιμον που παρουσιάζονται στην Αθήνα.
Στους λευκούς τοίχους της αίθουσας τέχνης Gagosian μία σειρά από τετράγωνα κάδρα τοποθετημένα το ένα πλάι στο άλλο θυμίζουν πένθιμη παρέλαση, καθώς το μαύρο χρώμα κυριαρχεί. Πράγματι, από μακριά δυσκολεύεται κάποιος να αντιληφθεί ότι πρόκειται για φωτογραφίες. Θα πρέπει να πλησιάσει για να δει ότι το μαύρο αποτελεί απλώς κοινό φόντο σε διαφορετικά φωτογραφικά στιγμιότυπα.
Δίπλα στα ισομεγέθη αυτά κάδρα ένα μικρότερου μεγέθους κείμενο λειτουργεί ως επεξηγηματική λεζάντα. Και όταν ο επισκέπτης ξεκινά να διαβάζει το κείμενο - κοιτάζοντας παράλληλα τη φωτογραφία - αντιλαμβάνεται ότι κάθε μία από αυτές τις εικόνες είναι από μόνη της ένας ολόκληρος κόσμος· που σε προσκαλεί να τον επισκεφθείς για να προβληματιστείς βαθιά με τον οξύ σαν λεπίδι φακό της Τάριν Σάιμον. Η νεοϋορκέζα φωτογράφος, που έχει παρουσιάσει δουλειές της στα μεγαλύτερα μουσεία του κόσμου, αποφάσισε να δώσει για πρώτη φορά δείγμα γραφής της στην Ελλάδα μέσα από έντεκα στιγμιότυπα της σειράς «Black square» (Μαύρο τετράγωνο).
Στις ακριβείς διαστάσεις πλαισίου του εμβληματικού έργου «Black square», που δημιούργησε το 1915 ο ιδρυτής του σουπρεματισμού Καζιμίρ Μάλεβιτς, η Σάιμον «καρφώνει» τη φωτογραφική ματιά της - έχοντας περιπλανηθεί από τη Μόσχα ως τη Νότια Αφρική και από την ψυχροπολεμική δεκαετία του 1950 ως σήμερα. Εκεί βλέπει κανείς ένα βιβλίο όπου καταγράφεται το περιεχόμενο μιας αμερικανικής διαστημικής κάψουλας με ιστορικά ντοκουμέντα, θαμμένης κάτω από το έδαφος στο σημείο όπου έγινε η παγκόσμια έκθεση της Νέας Υόρκης το 1939: θεωρείται ικανή να αντισταθεί στη φθορά του χρόνου για 5.000 χρόνια, έτσι ώστε να μαθαίνει στους ανθρώπους του μέλλοντος αγγλικά.
Παραδίπλα ένας μπλε και χρυσός παπαγάλος Μακάο, η Αμίγκα, είναι φανερό ότι υποφέρει από σύνδρομο καταστροφής του υπέροχου φτερώματός του, καθώς έχει μαδήσει ένα μεγάλο μέρος του. Πολλά πτηνά σε αιχμαλωσία αναπτύσσουν το σύνδρομο καταστροφής του φτερώματός τους ως αποτέλεσμα έλλειψης ελευθερίας, μας πληροφορεί το κείμενο.
Ενα πορτρέτο του Χένρι Κίσινγκερ «συνομιλεί» με μία μετέωρη τεχνητή καρδιά που, λευκή, σαν στοιχειωμένο λουλούδι, υποδηλώνει το εύθραυστο της ζωής και την εξάρτησή της από την τεχνολογία. Λίγο πιο πέρα τρομακτικές φλόγες ξεπετάγονται μέσα από ένα αυτοκίνητο Toyota Corolla κατά τη δοκιμή ενός εξαιρετικά βίαιου συστήματος ενάντια στην αυτοκινητοπειρατεία που πραγματοποιείται στη Νότια Αφρική.
Το ταξίδι της Σάιμον δεν περιορίζεται σε τόπους. Εκτείνεται και στον χρόνο. Σε ένα άλλο στιγμιότυπο βλέπουμε την πρώτη συσκευή βιντεοτηλεφώνου για καταναλωτές (1964), αλλά και το τελευταίο γράμμα που συνέταξαν η Εθελ και ο Τζούλιους Ρόζενμπεργκ: απευθυνόταν στους δύο γιους τους, τους οποίους άφησαν ορφανούς όταν εκτελέστηκαν, το 1953, με την κατηγορία της κατασκοπείας.

Εικόνες και κείμενα
Ποιος είναι ο στόχος της φωτογράφου; Να εγκαταλείψουμε την έκθεση με το στομάχι σφιγμένο; «Αν και ποτέ δεν δηλώνω στόχο, μάλλον αυτός είναι. Να σας σφίξω το στομάχι» απαντά. «Μου αρέσει αυτή η αντίδραση που μου περιγράφετε. Συνήθως νιώθει κάποιος άβολα σε αυτές τις "περιοχές", όπου δεν γνωρίζουμε με σιγουριά τι είναι καλό, τι κακό, τι σωστό και τι λάθος, τι πραγματικό και τι όχι. Και ναι, με ενδιαφέρουν αυτές οι "περιοχές" όπου δεν έχουμε όλες τις απαντήσεις και τίποτε δεν είναι ξεκάθαρο».
Για να αναδείξει την αδυναμία μας να κατανοήσουμε πλήρως ένα «γεγονός» η Τάριν Σάιμον αποτυπώνει εκκεντρικά έως και εκρηκτικά στιγμιότυπα. «Για εμένα όλα αυτά τα έργα είναι σαν να έχουν φωνή - η οποία αντιπροσωπεύει πολλές περίεργες ανθρώπινες μεταπτώσεις», σχολιάζει. Από τη σειρά «An american index of the hidden and unfamiliar» (2007), χάρη στην οποία έγινε ευρύτερα γνωστή, καθώς έδινε στο κοινό πρόσβαση σε ανοίκεια πεδία (φωτογραφίζοντας π.χ. τον ιό του AIDS), ως την έκθεση «Α living man declared dead and other chapters» (που ταξίδεψε από την Tate Modern ως το MoMA), η Σάιμον υπηρετεί μια θεματολογία στα όρια της ασάφειας και της περιπλοκότητας. Τι είναι αυτό που ενώνει τα περισσότερα έργα της; Oτι χρησιμοποιεί σταθερά το θεατρικό μαύρο φόντο, αλλά και επεξηγηματικούς υπότιτλους.
«Το μαύρο φόντο αναφέρεται στη ζωγραφική του Καζιμίρ Μάλεβιτς. Εγώ ήθελα να το χρησιμοποιήσω ως χώρο για να πειραματιστώ. Το "Black square" είναι κάτι που μου επιτρέπει να είμαι περισσότερο ελεύθερη και το χρησιμοποιώ από καιρού εις καιρόν. Το φόντο αποτελεί για εμένα ένα θεμελιώδες πλαίσιο εργασίας όπου μπορώ να πειραματιστώ» λέει η φωτογράφος. Οσο για το συνοδευτικό κείμενο... «Το κείμενο, το γραφικό σχέδιο και η φωτογραφία είναι το ίδιο σημαντικά για εμένα. Ξοδεύω πάρα πολύ χρόνο σε αυτές τις ασχολίες και ενδιαφέρομαι ιδιαίτερα για το πεδίο μεταξύ κειμένου και εικόνας, όπου μπορούν να γίνουν πολλές ερμηνείες».

«Θα ήθελα να φωτογραφίσω τη Χρυσή Αυγή»
Η 37χρονη φωτογράφος ταξιδεύει ασταμάτητα. «Είναι τρόπος ζωής για μένα. Για το "A living man declared dead and other chapters" έπρεπε να ταξιδέψω σε 25 χώρες και σε άλλες τόσες πόλεις. Περνώ ένα μεγάλο μέρος του χρόνου μου ταξιδεύοντας, οργανώνοντας, γράφοντας, διαβάζοντας και προσπαθώντας να αποκτήσω επαφές».
Ποιο μέρος του κόσμου νιώθει σαν σπίτι της;
«Δεν ξέρω πού είναι το σπίτι μου. Μου αρέσει να κινούμαι τριγύρω. Υποθέτω ότι η Νέα Υόρκη είναι το σπίτι μου, διότι εκεί βρίσκεται η οικογένειά μου».
Πώς, ύστερα από ένα διεθνές οδοιπορικό, αποφάσισε να παρουσιάσει καινούργια δουλειά της στην Ελλάδα και μάλιστα εν μέσω βαθιάς κρίσης;
«Ηθελα να δείξω τη δουλειά μου σε έναν νέο χώρο και να τη συστήσω σε ένα νέο κοινό που δεν την είχε δει ως σήμερα. Πάντα με ενδιαφέρει να εκθέτω έργα μου σε διαφορετικά μέρη του κόσμου» απαντά η Τάριν Σάιμον για την έκθεση που αμέσως μετά την Αθήνα θα παρουσιαστεί στο Λονδίνο.
Αραγε το έργο της «Wallet from Man's Skin» («Πορτοφόλι από δέρμα ανθρώπου») έχει σχέση με την οικονομική κρίση;
«Σίγουρα. Είναι μια μεταφορά για το πώς τα οικονομικά προβλήματα επηρεάζουν την ανθρώπινη ύπαρξη και για τις θυσίες που μπορούμε να κάνουμε ώστε να αντιμετωπίσουμε την οικονομική πίεση. Σχεδόν με το αίμα μας». Αληθεύει ότι εξέφρασε την επιθυμία να φωτογραφίσει μέλη της Χρυσής Αυγής; «Ναι, θα ήθελα να τους φωτογραφίσω. Οταν, φυσικά, μου δοθεί η ευκαιρία».

πότε & πού:
Τάριν Σάιμον, «Black Square». Γκαλερί Gagosian, Μέρλιν 3, τηλ. 210 3640.215, www.gagosian.com.

Σε καλή κατάσταση και ασφαλή τα κλεμμένα της Ολυμπίας

Και τα 77 αντικείμενα - χάλκινα, πήλινα και φυσικά το χρυσό σφραγιστικό δακτυλίδι - βρίσκονται στο Μουσείο

Σε καλή κατάσταση πλην ελάχιστης φθοράς στα χάλκινα αντικείμενα από υγρασία, λόγω της παραμονής τους μέσα στο έδαφος, είναι τα αρχαία, που είχαν κλαπεί από το Μουσείο Ιστορίας Ολυμπιακών Αγώνων της Ολυμπίας τον περασμένο Φεβρουάριο. Και τα 77 αντικείμενα - χάλκινα, πήλινα και φυσικά το χρυσό σφραγιστικό δακτυλίδι - βρίσκονται από την Κυριακή το πρωί στο μουσείο όπου εξετάσθηκαν από τους αρχαιολόγους, καθώς αρχίζει άμεσα και επιτόπου ο καθαρισμός τους, προκειμένου να τοποθετηθούν και πάλι στην έκθεση. Οπως δήλωσε η γενική γραμματέας Πολιτισμού κυρία Λίνα Μενδώνη αυτό θα γίνει σε λίγες μέρες, ενδεχομένως ως το τέλος της εβδομάδας. Ταυτοχρόνως μάλιστα θα λειτουργήσει και η ψηφιακή έκθεση των αρχαίων αθλητικών αγώνων, που φιλοξενείται στο υπόγειο του κτιρίου. Για το σκοπό αυτό θα μεταβεί στην Ολυμπία και ο αναπληρωτής υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού, Αθλητισμού κ. Κώστας Τζαβάρας.
Υπενθυμίζεται, ότι κατά τη ληστεία του μουσείου εκτός από το χρυσό δακτυλίδι με παράσταση ταυροκαθαψίων, που προέρχεται από την Ανθεια της Μεσσηνίας εκλάπη και ένας σφραγιδοκύλιδρος από αιματίτη από την Κρήτη (15ος -14ος π.Χ. αιώνας) με παράσταση αρματοδρομίας. Τα χάλκινα αντικείμενα ήταν 11 τροχοί, 5 τρίποδες, 4 ειδώλια ηνιόχου και άρματος, 12 ειδώλια ίππων, 7 ειδώλια ταύρου, ένα σύμπλεγμα ίππων, ένα τμήμα χάλκινου αναθήματος άρματος και ο άξονάς του. Στα πήλινα περιλαμβάνονταν ένας μελαμβαφής κάνθαρος, μία αττική μελανόμορφη λήκυθος από τη Ρόδο (5ος π. Χ. αιώνας) 13 πήλινοι λύχνοι, 4 ειδώλια ηνιόχων, 8 ίπποι, ειδώλια ταύρου, κριού και σκύλου, τροχός και τμήμα άρματος.
Η σύλληψη των δραστών από την Ελληνική Αστυνομία χαιρετίσθηκε με ιδιαίτερο ενθουσιασμό από τα στελέχη της Γραμματείας Πολιτισμού και την Αρχαιολογική Υπηρεσία, όχι μόνο γι΄ αυτό καθ΄ αυτό το γεγονός αλλά και γιατί έδωσε τέλος σε κινδυνολογίες, εντός και εκτός της χώρας, για δήθεν ανικανότητα της Ελλάδας να προστατέψει την πολιτιστική της κληρονομιά. Στο Μουσείο Ιστορίας Ολυμπιακών Αγώνων πάντως έγινε ήδη αναβάθμιση και επικαιροποίηση των συστημάτων ασφαλείας ενώ έντονη πλέον είναι η παρουσία της Αστυνομίας.
Η έλλειψη προσωπικού φύλαξης ωστόσο είναι μόνιμο ζήτημα, δεδομένου και του πλήθους των μουσείων, των μνημείων και των αρχαιολογικών χώρων. Ετσι είναι απαραίτητο να αντιμετωπισθεί τόσο υπό το πρίσμα της σημερινής οικονομικής συγκυρίας όσο και με μακροπρόθεσμα μέτρα.
Οσον αφορά τα μέτρα, σημαντική είναι η χρησιμοποίηση των νέων τεχνολογιών στην καταγραφή, φωτογράφιση και τη δημοσίευση των αρχαιοτήτων μία προς μία, ώστε να μην υπάρχει καμία αμφιβολία για την ταυτότητά τους. Στο πλαίσιο του προγράμματος αυτού, που έχει ενταχθεί στον τομέα «Ψηφιακής Σύγκλισης» του ΕΣΠΑ πρόκειται να καταχωρηθούν περί τα 700.000 αντικείμενα (προϋπολογισμός 8,5 εκατ. ευρώ). Η καταγραφή δεν μπορεί να αποτρέψει φυσικά τις κλοπές, καθιστά όμως σχεδόν απαγορευτική την πώληση των κλοπιμαίων καθώς λειτουργεί σαν σφραγίδα επάνω τους, ότι είναι κλεμμένα άρα δεν μπορεί να εμφανισθούν δημόσια χωρίς να αντιμετωπίσουν τη δικαιοσύνη.

Νομίσματα από την Αρχαία Ελλάδα έως το Βυζάντιο στη Γενεύη

Γενεύη, Ελβετία
Η έκθεση Words and Coins: from Ancient Greece to Byzantium («Λέξεις και Νομίσματα: Από την Αρχαία Ελλάδα στο Βυζάντιο») διοργανώνεται στη Γενεύη στο Ίδρυμα Martin Bodmer, σε συνεργασία με το Μουσείο Μπενάκη.

Η έκθεση προσκαλεί τους επισκέπτες σε ένα ταξίδι μέσα στο χώρο και το χρόνο. Τα νομίσματα που εκτίθενται απεικονίζουν είκοσι αιώνες ιστορίας, καλύπτοντας την περίοδο από τον 5ο αιώνα π.Χ. έως τον 15ο αιώνα μ.Χ. –από την «ανακάλυψη» της δημοκρατίας στην Ελλάδα, έως τη δόξα και την πτώση του Βυζαντίου.

Η έκθεση είναι εμπλουτισμένη με υλικό από τη Νομισματική Συλλογή του ΚΙΚΠΕ (Κοινωφελές Ίδρυμα Κοινωνικού και Πολιτιστικού Κέντρου) με τη μορφή δανείου στο Μουσείο Μπενάκη.

Στόχος της έκθεσης είναι να αναδείξει και να συσχετίσει ιστορίες και μηνύματα μέσα από κείμενα και νομίσματα. Αυτά εξετάζονται μέσα από την κατανόηση της αλληλεπίδρασης και συσχέτισης του ρόλου του κάθε μέσου.

Τόσο ο γραπτός λόγος (τα κείμενα) όσο και τα νομίσματα «μορφοποιούν» μηνύματα επικοινωνίας στις κοινωνίες του παρελθόντος: οι λέξεις αρθρώνοντας τη διατύπωση ισοδύναμων εννοιών και τα νομίσματα, υλοποιώντας την εκτίμηση ισοδύναμων αγαθών.

Τόσο οι λέξεις, όσο και τα νομίσματα ανταλλάσσονται: οι λέξεις ενισχύοντας τις πνευματικές ικανότητες του ανθρώπινου νου και τα νομίσματα, διευκολύνοντας τις οικονομικές δραστηριότητες της ανθρώπινης εφευρετικότητας.

Επιπλέον, τα νομίσματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να απεικονίσουν μια γραπτή αφήγηση, ανεξάρτητα τη χρονική περίοδο κατά την οποία παρήχθησαν.

Από χέρι σε χέρι, τα νομίσματα, τα χειρόγραφα και τα βιβλία είναι πολύτιμοι φορείς που μεταφέρουν και διατηρούν τη μνήμη μέσω των αιώνων.

Η έκθεση διαρκεί έως τις 17 Μαρτίου 2013.

Newsroom ΔΟΛ

Στολίδια για τα παιδιά της «Κιβωτού» και του σωματείου «Οι φίλοι του Παιδιού»

Εκδήλωση στον πεζόδρομο της Μακρυγιάννη
Στολίδια φτιαγμένα από υλικά ανακύκλωσης θα δημιουργήσουν τα παιδιά και θα τα προσφέρουν στα παιδιά της «Κιβωτού» και του σωματείου «Οι φίλοι του Παιδιού», με στόχο να στείλουν μήνυμα ελπίδας και χαράς εν όψει των Χριστουγέννων.
Η εκδήλωση με τίτλο «Παίζω με την Τέχνη στον Πεζόδρομο της Μακρυγιάννη» θα πραγματοποιηθεί την 1η και 2α Δεκεμβρίου από τις 11:00 έως τις 17:00.
Στην εκδήλωση θα συμμετέχουν οι μαθητές του 70ου Σχολείου Ακρόπολης, το 8ο σύστημα Προσκόπων Ακροπόλεως, οι καταστηματάρχες του πεζόδρομου της Μακρυγιάννη και ο Ροταριανός Όμιλος Αθήνα - Ζάππειο.
Newsroom ΔΟΛ

Nov 27, 1095:Pope Urban II orders first Crusade

On November 27, 1095, Pope Urban II makes perhaps the most influential speech of the Middle Ages, giving rise to the Crusades by calling all Christians in Europe to war against Muslims in order to reclaim the Holy Land, with a cry of "Deus vult!" or "God wills it!"
Born Odo of Lagery in 1042, Urban was a protege of the great reformer Pope Gregory VII. Like Gregory, he made internal reform his main focus, railing against simony (the selling of church offices) and other clerical abuses prevalent during the Middle Ages. Urban showed himself to be an adept and powerful cleric, and when he was elected pope in 1088, he applied his statecraft to weakening support for his rivals, notably Clement III.
By the end of the 11th century, the Holy Land—the area now commonly referred to as the Middle East—had become a point of conflict for European Christians. Since the 6th century, Christians frequently made pilgrimages to the birthplace of their religion, but when the Seljuk Turks took control of Jerusalem, Christians were barred from the Holy City. When the Turks then threatened to invade the Byzantine Empire and take Constantinople, Byzantine Emperor Alexius I made a special appeal to Urban for help. This was not the first appeal of its kind, but it came at an important time for Urban. Wanting to reinforce the power of the papacy, Urban seized the opportunity to unite Christian Europe under him as he fought to take back the Holy Land from the Turks.
At the Council of Clermont, in France, at which several hundred clerics and noblemen gathered, Urban delivered a rousing speech summoning rich and poor alike to stop their in-fighting and embark on a righteous war to help their fellow Christians in the East and take back Jerusalem. Urban denigrated the Muslims, exaggerating stories of their anti-Christian acts, and promised absolution and remission of sins for all who died in the service of Christ.
Urban's war cry caught fire, mobilizing clerics to drum up support throughout Europe for the crusade against the Muslims. All told, between 60,000 and 100,000 people responded to Urban's call to march on Jerusalem. Not all who responded did so out of piety: European nobles were tempted by the prospect of increased land holdings and riches to be gained from the conquest. These nobles were responsible for the death of a great many innocents both on the way to and in the Holy Land, absorbing the riches and estates of those they conveniently deemed opponents to their cause. Adding to the death toll was the inexperience and lack of discipline of the Christian peasants against the trained, professional armies of the Muslims. As a result, the Christians were initially beaten back, and only through sheer force of numbers were they eventually able to triumph.
Urban died in 1099, two weeks after the fall of Jerusalem but before news of the Christian victory made it back to Europe. His was the first of seven major military campaigns fought over the next two centuries known as the Crusades, the bloody repercussions of which are still felt today. Urban was beatified by the Roman Catholic Church in 1881.

Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2012

ΨΗΦΙΑΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ «ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ» ΚΑΙ ΜΜΕ:Τομέας υπερκερδών για το κεφάλαιο

Ινδονησία: Πλοήγηση με το «λαπ τοπ» μετά την προσευχή

Τη «χαρτογράφηση» του, αλματωδώς ανοδικού, τομέα των ψηφιακών και ψηφιοποιημένων πολιτιστικών «προϊόντων» με στόχο την αύξηση των υπερκερδών των μονοπωλίων επιχειρεί μία ογκώδης μελέτη του «Κοινού Κέντρου Ερευνών» (Joint Research Centre - JRC), ενός «εργαλείου» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με αποστολή να παράσχει επιστημονική και τεχνική υποστήριξη στη χάραξη, ανάπτυξη, υλοποίηση και παρακολούθηση της αντιδραστικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Η μελέτη έχει τίτλο «Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και βιομηχανίες περιεχομένου» (σ.σ. δηλαδή «πολιτιστικές βιομηχανίες») και αυτοπροσδιορίζεται ως «μια ποσοτική επισκόπηση, η οποία αποτελεί σημαντική συμβολή στην πρόσφατη πρωτοβουλία της Επιτροπής για την ενίσχυση της ανάπτυξης και της απασχόλησης στον πολιτιστικό και δημιουργικό τομέα», δηλαδή στην αναβαθμισμένη επίθεση του κεφαλαίου στους δημιουργούς και τη συνείδηση. Είδε το φως της δημοσιότητας στα τέλη του περασμένου μήνα και το πρώτο συμπέρασμά της είναι ότι, ενώ τα οφέλη από την ψηφιοποίηση του «περιεχομένου» (σ.σ. όρος - «ομπρέλα» για το σύνολο του πολιτιστικού - δημιουργικού τομέα) είναι πολλά για τους «καταναλωτές»... τα έσοδα ωστόσο υστερούν, πάντα με τα αδηφάγα κριτήρια του κεφαλαίου φυσικά. Η παγκόσμια δαπάνη στον ψηφιακό τομέα τριπλασιάστηκε την περίοδο 2006 - 2010, με τον τομέα της μουσικής να καταλαμβάνει το 30% των παγκόσμιων πωλήσεων στην ψηφιακή αγορά. Αντίθετα, μόνο το 6% των εφημερίδων, περιοδικών, βιβλίων και φιλμ/βίντεο ήταν ψηφιακό.

Αποκαλυπτικός για τους σκοπούς τέτοιων ερευνών ήταν ο αρμόδιος Επίτροπος για την Ερευνα, την Καινοτομία και την Επιστήμη, ο οποίος είπε ότι τα Media και οι «βιομηχανίες περιεχομένου είναι καινοτόμες και έχουν μεγάλη κοινωνική και οικονομική σημασία για την Ευρώπη» διότι η αντίδραση στις «προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης και της ψηφιακής αλλαγής θα είναι το κλειδί» ώστε «τα νέα επιχειρηματικά μοντέλα να μετατρέπουν αυτές τις προκλήσεις σε ευκαιρίες». Ετσι, «αυτή η έκθεση παρέχει μια πολύτιμη γνώση για τις βιομηχανίες και τους φορείς χάραξης πολιτικής και θα μας βοηθήσει να διαμορφώσουμε τις σωστές απαντήσεις μαζί».

Η έρευνα «υπογραμμίζει την αυξανόμενη διασύνδεση και τη σύγκλιση των βιομηχανιών περιεχομένου με τον τομέα των πληροφοριών και της επικοινωνίας στον τομέα των τεχνολογιών (ΤΠΕ - τηλεπικοινωνιών, ηλεκτρονικών υπολογιστών και λογισμικό βιομηχανίας). Το περιεχόμενο και οι ΤΠΕ βιομηχανίες μαζί αυξάνονται σε παγκόσμιο επίπεδο, για την περίοδο 2006-2010 με ετήσιο ρυθμό 8,4%, ενώ ο τομέας του περιεχομένου αυξήθηκε με ρυθμό 4,9%».

Κατά την άποψη της Επιτροπής, «η στροφή στην ψηφιακή εποχή προσφέρει νέες ευκαιρίες για τις βιομηχανίες περιεχομένου και τα μέσα ενημέρωσης για την απόσβεση των επενδύσεων μέσω της αξιοποίησης νέων "καναλιών" διανομής και συσκευών». Επιπλέον, η «πλήρης αξιοποίηση των ευκαιριών για τη διανομή των μέσων ενημέρωσης και του περιεχομένου, διασυνοριακά, θα είναι ουσιαστικής σημασίας για την αύξηση των θεατών, των αναγνωστών και των εσόδων»...

Το «περιεχόμενο» - προϊόν στον καπιταλισμό σήμερα

Από την έρευνα προκύπτουν τα παρακάτω:

1) Η ψηφιοποίηση αύξησε τις πωλήσεις των βιβλίων, με τις δαπάνες για την αγορά τους σχεδόν να διπλασιάζονται κάθε χρόνο ανάμεσα στο 2006 και το 2010, ωστόσο, η πώληση των ψηφιακών βιβλίων εξακολουθεί να ισοδυναμεί μόνο με το 3% των παγκόσμιων πωλήσεων βιβλίων. Εδώ να σημειωθεί ότι το ψηφιακό βιβλίο είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πώς το κεφάλαιο οργανώνει το πεδίο της μελλοντικής κερδοφορίας του, αφού, το ηλεκτρονικό διάβασμα προϋποθέτει ανάλογες συσκευές, λογισμικό κλπ. για να το υποστηρίξει τεχνικά. Δηλαδή, προϋποθέτει την -και προσβλέπει στην- αύξηση της καπιταλιστικής κερδοφορίας και σε άλλους, σχετικούς με την «πολιτιστική βιομηχανία», κλάδους. Θα πρέπει επίσης να υπογραμμισθεί, ότι ακριβώς επειδή ο σκοπός είναι το κέρδος με «παρελκόμενη» την ιδεολογική χειραγώγηση, είναι εύλογο τι περιεχομένου ψηφιακά βιβλία θα «πλασάρονται» από τα μονοπώλια στην αγορά.

Πάντως, τα μονοπώλια του κλάδου προβλέπουν ότι τα έσοδα από τα ηλεκτρονικά βιβλία μέχρι και το 2014, θα ανέλθουν από το κάτι λιγότερο από 1% (το 2008) σε σχεδόν 9% στις πέντε μεγαλύτερες ευρωπαϊκές αγορές, από 1% σε περίπου 17% στις ΗΠΑ και από 2% σε περίπου 8% στην Ιαπωνία.

2. Το διαδίκτυο έχει καταστεί η δεύτερη προτιμώμενη επιλογή για ενημέρωση μετά την τηλεόραση. Ωστόσο, η τυπωμένη εφημερίδα παραμένει η βασική κινητήρια δύναμη εσόδων για τους εκδότες. Ετσι, αν και τα ψηφιακά διαφημιστικά έσοδα έχουν αυξητική τάση, ωστόσο, δεν ξεπέρασαν το 10% των διαφημιστικών εσόδων σε παγκόσμιο επίπεδο το 2010.

3. Κατά μέσο όρο, το 70% των μουσικών ηχογραφήσεων που «καταναλώνεται» στις ΗΠΑ, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στη Γαλλία και στη Γερμανία (τέσσερις από τις μεγαλύτερες αγορές παγκοσμίως στη μουσική) «καταναλώνεται» μέσω του διαδικτύου ή με άλλες ψηφιακές πλατφόρμες. Ωστόσο, τα έσοδα από τις ψηφιακές «πηγές» στις χώρες αυτές αντιπροσωπεύουν μόνο το 35% του συνόλου των καταγεγραμμένων πωλήσεων μουσικής.

4. Οι ψηφιακές δαπάνες (απόκτηση «προϊόντων» των μέσων ενημέρωσης σε ψηφιακή μορφή) τριπλασιάστηκαν μεταξύ 2006 - 2010 σε όλο τον κόσμο και αυξάνονται σταθερά, αν και εξακολουθούν να αποτελούν ένα μικρό ποσοστό των παγκόσμιων πωλήσεων. Η μουσική έχει το μεγαλύτερο μερίδιο, με το 30% των παγκόσμιων πωλήσεών της το 2010 να είναι ψηφιακό.

5. Η ευρωπαϊκή εκδοτική βιομηχανία είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο και περιλαμβάνει συνολικά 83.472 επιχειρήσεις. Οι μεγαλύτεροι επιμέρους τομείς όσον αφορά τον αριθμό των επιχειρήσεων είναι οι εκδότες βιβλίων (31.813 ή 38,1%) και τα περιοδικά (18.975 ή 22,7%). Οι εκδοτικές επιχειρήσεις των εφημερίδων είναι ο μικρότερος υπο-τομέας, με μόνο 9.006 επιχειρήσεις στην ΕΕ των 27 (λιγότερο από το 11% του συνόλου).

6. Η γενική μείωση των πωλήσεων του έντυπου Τύπου δε συμπίπτει με την ψηφιοποίηση. Εκτιμά ότι στις περισσότερες περιπτώσεις ξεκίνησε νωρίτερα λόγω των «μεταβαλλόμενων προτύπων κατανάλωσης» και μπορεί επίσης να είναι το αποτέλεσμα «μιας πιο ανταγωνιστικής αγοράς, με μείωση των περιθωρίων κέρδους και μείωση των τιμών».

7. Αν και οι γενικές δαπάνες μεταξύ 1997 και 2012 για τη διαφήμιση δείχνουν μια μέση αύξηση 37%, η διαφήμιση στις εφημερίδες έδειξε κατά μέσο όρο μείωση 7,8%.

8. Στα ΜΜΕ και στον τομέας «περιεχομένου» (σ.σ. ουσιαστικά η «πολιτιστική βιομηχανία») η δυναμική έχει μετατοπιστεί από την παραγωγή του «προϊόντος», στη διανομή του. Επιπλέον, ο τομέας των επικοινωνιών, των ΜΜΕ και των τεχνολογιών σημείωσε μέση ετήσια αύξηση 8% μεταξύ 2006 και 2010, ενώ, ο τομέας «περιεχομένου» είχε ανάπτυξη αλλά «βραδύτερη», με μέσο όρο 4,9% ετησίως.

9. Η ΕΕ χάνει την «ηγετική» της θέση παγκοσμίως στη βιομηχανία των ΜΜΕ. Το 1988 είχε πέντε εταιρείες στην πρώτη 15άδα, τέσσερις το 1998 και τρεις το 2008.

10. «Η κοινωνία κινείται» ανάμεσα σε πέντε οθόνες: Τηλεόραση, ηλεκτρονικός υπολογιστής, κονσόλες παιχνιδιών, κινητό τηλέφωνο με πολλές ηλεκτρονικές δυνατότητες. Το κινητό έγινε ένας «σημαντικός τρόπος» για τη διανομή παιχνιδιών, ειδήσεων, μουσικής και είναι «μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες πλατφόρμες για την παροχή τέτοιου περιεχομένου και ποικίλων υπηρεσιών».

Την ίδια στιγμή, ο τομέας του διαδικτύου αναμένεται να αυξηθεί με ρυθμό 13% μέχρι το 2015.

Οπως είδαμε, η ΕΕ δεν κρύβει για ποιον δουλεύει όταν λέει ότι «η ανάπτυξη της τεχνολογίας προσφέρει νέες ευκαιρίες για τις βιομηχανίες περιεχομένου και τα μέσα ενημέρωσης για την απόσβεση των επενδύσεων»: Για το κεφάλαιο. Ακριβώς γι' αυτό οι δημιουργοί πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι ο ρόλος τους σε αυτή τη φάση ανάπτυξης του καπιταλισμού (χωρίς πισογύρισμα) είναι ακριβώς αυτός που προειδοποιούσε το «Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος»: Ρόλος υπαλλήλου των αστών. Και η απάντησή τους είναι να συμπαραταχθούν με τις αξίες και τα ιδανικά του ταξικού λαϊκού κινήματος.

ΠΗΓΗ: Ριζοσπάστης,Γρηγόρης ΤΡΑΓΓΑΝΙΔΑΣ

Αφιέρωμα στον Καζαντζάκη στην Αθήνα για τα 130 χρόνια από την γέννησή του

Μεγάλη έκθεση-αφιέρωμα στον Νίκο Καζαντζάκη διοργανώνεται στην Αθήνα, με αφορμή τη συμπλήρωση 130 χρόνων από τη γέννηση του Έλληνα συγγραφέα. Η έκθεση εγκαινιάζεται στον «Ελληνικό Κόσμο» στις 6 Δεκεμβρίου και θα διαρκέσει μέχρι τον Μάιο του 2013.

Η ζωή, τα ταξίδια και το έργο του οικουμενικού συγγραφέα, μέσα από πρώτες του εκδόσεις, σπάνιο φωτογραφικό υλικό, χειρόγραφα και προσωπικά του αντικείμενα εκτίθενται πρώτη φορά και δίνουν την ευκαιρία στο κοινό να δει το δακτυλογραφημένο πρωτότυπο κείμενο του παιδικού βιβλίου «Ο Μέγας Αλέξανδρος» με χειρόγραφες διορθώσεις του συγγραφέα, τα χειρόγραφα σημειώματα που αντάλλασσε με τον πρώτο του έρωτα, τη δασκάλα του των αγγλικών, Κάθλιν Φορντ, το λεύκωμα με φυτά της θάλασσας που είχε στο γραφείο του-δώρο φίλης του, το σημειωματάριο-λεύκωμα που είχε από κοινού με τον Άγγελο Σικελιανό, την καρτ-ποστάλ του Ζορμπά κ.ά.

Στόχος της έκθεσης είναι να φανερωθεί η οικουμενικότητα του Καζαντζάκη, αλλά και να αποτυπωθεί στον θεατή, μέσα από το έργο και την παρουσίαση της ζωής του, ένα μήνυμα ελπίδας και αισιοδοξίας.

Στο πλαίσιο αυτό, προβάλλονται οι σημαντικότεροι «σταθμοί» της ζωής του, οι σχέσεις του με το παιδί, το Θεό, τον έρωτα και τη φιλία και βέβαια το πλούσιο συγγραφικό του έργο.

Από τα κυριότερα εκθέματα της έκθεσης είναι το γραφείο, η καρέκλα και γραφομηχανή όπου η γυναίκα του, Ελένη Σαμίου, δακτυλογράφησε επί επτά φορές το μεγαλύτερο έργο του Καζαντζάκη, την «Οδύσσεια».
Στην ενότητα αυτή, η «Οδύσσεια» παρουσιάζεται μέσα από βιβλία, αντικείμενα και την εικαστική παρουσίασή της μέσω βιντεοπροβολής της Αφροδίτης Μπιτζούνη.
Ακολουθούν η ενότητα με τα βιβλία και μεταφράσεις του συγγραφέα σε διάφορες γλώσσες, όπως γερμανικά, γαλλικά, κινέζικα, ολλανδικά, που αναδεικνύουν την οικουμενική του διάσταση αλλά και η ενότητα με τα ταξίδια που σημάδεψαν τη ζωή και το έργο του. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν η πολιτικοκοινωνική δράση του Έλληνα συγγραφέα που προβάλλεται μέσα από φωτογραφίες και ανέκδοτο υλικό, οι βραβεύσεις και οι διακρίσεις του, αλλά και το αντίγραφο της αρνητικής απάντησης του Πατριαρχείου για τον αφορισμό του.
Μεταξύ των προσωπικών αντικειμένων του Καζαντζάκη που παρουσιάζονται ξεχωρίζουν η καρέκλα του, η βαλίτσα του, οι χάρτες που χρησιμοποιούσε, δώρα που λάμβανε από την Κίνα, χειρόγραφα καθώς και προσωπικά του σημειωματάρια, όπως το σημειωματάριο από τα ταξίδια του και το σημειωματάριο όπου κατέγραφε τα όνειρά του.

Στην ενότητα ο «Καζαντζάκης και το Θέατρο» παρουσιάζονται φωτογραφίες από έργα του Καζαντζάκη που έχουν γίνει θεατρικές παραστάσεις ή κινηματογραφικές ταινίες και σκίτσα ενώ δύο ακόμη ενδιαφέρουσες ενότητες της έκθεσης είναι ο «Καζαντζάκης και η Θάλασσα», όπου παρουσιάζονται κοχύλια που μάζευε ο συγγραφέας στις βόλτες του στη θάλασσα και ο «Καζαντζάκης και τα Σύμβολα».

Η έκθεση υποστηρίζεται από πλούσιο οπτικοακουστικό υλικό όπως μία προβολή-δημιουργία του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού που παρουσιάζει 20 βασικούς σταθμούς των ταξιδιών του με προσωπικό φωτογραφικό υλικό από τα ταξίδια του, ένα βίντεο που παρουσιάζει τον Καζαντζάκη, την Ελένη και τον Κίμωνα Φράιερ (μεταφραστής της «Οδύσειας» στα αγγλικά) από το Μουσείο Καζαντζάκη κ.ά.

Η έκθεση «130 χρόνια Νίκος Καζαντζάκης» συνοδεύεται από εκπαιδευτικό πρόγραμμα για μαθητές Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου.
Βιογραφικό του Νίκου Καζαντζάκη

Ο Νίκος Καζαντζάκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης στις 18 Φεβρουαρίου 1883, Παρασκευή, ημέρα των ψυχών. Η γριά μαμή «τον φούχτωσε στα χέρια της, τον πήγε στο φως και τον κοίταξε καλά καλά, σαν να 'βλεπε λες μυστικά σημάδια απάνω του, τον σήκωσε αψηλά κι είπε: "Ετούτο το παιδί, να μου το θυμηθείτε, μια μέρα θα γίνει δεσπότης"». («Αναφορά στον Γκρέκο», σελ. 75)

Ο Καζαντζάκης παντρεύτηκε δύο φορές. Ο πρώτος του γάμος, με τη Γαλάτεια Αλεξίου, κατέληξε σύντομα σε διαζύγιο. Η δεύτερη σύζυγός του ήταν η Ελένη Σαμίου.

Ο Καζαντζάκης ταξίδεψε πολύ μέσα στην Ελλάδα, την ηπειρωτική και τη νησιωτική, για να γνωρίσει «τη συνείδηση της γης και της φυλής μας», όπως λέγει ο ίδιος, να δει από κοντά τους ανθρώπους της και τους τόπους της, να βυθιστεί στην ιστορία, στην παράδοση, στο μύθο της. Τα ταξίδια τον ευχαριστούσαν και έτρεφαν την ψυχή του. Ακόμη, σε συνδυασμό με τις μελέτες του και τις γνώσεις του, αποτελούσαν πηγή έμπνευσης και συγγραφής.
Έτσι, ταξίδεψε σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, καθώς και σε τόπους της Μέσης Ανατολής, και έφτασε μέχρι τη Σιβηρία, την Ιαπωνία και την Κίνα. Με την Κύπρο συνδέθηκε πολύ και τάχθηκε σταθερά υπέρ των αγώνων της για ελευθερία.

Ο Νίκος Καζαντζάκης εμφανίστηκε στα γράμματα το 1906 με δοκίμια και άλλα κείμενα σε περιοδικά. Ασχολήθηκε με όλα τα είδη του λόγου.
Έγραψε ποίηση, μυθιστορήματα, θεατρικά έργα, τραγωδίες, φιλοσοφία, ταξιδιωτικά. Ακόμη, έκανε πολλές μεταφράσεις, όπως το έργο «Η Θεία Κωμωδία» του Δάντη, και διασκεύασε μεγάλο αριθμό παιδικών βιβλίων.

Βασικός άξονας των βιβλίων του είναι η εσωτερική ελευθερία και η αξιοπρέπεια του ανθρώπου, η κοινωνική δικαιοσύνη, η τόλμη –όπως εκφράζεται στο φιλοσοφικό του όρο «η κρητική ματιά» –να κοιτάζεις άφοβα το φόβο, να ζεις τη ζωή των θνητών και να συμπεριφέρεσαι σαν να είσαι αθάνατος, να αγωνίζεσαι για την καταξίωση της ψυχής, μιας ψυχής διαρκώς πεινασμένης και ανικανοποίητης, που κατατροπώνει και κατατρώει τη σάρκα και οδηγεί σε πνευματική υπέρβαση και λύτρωση.
Η ζωή του, λέει ο ίδιος, ήταν ένας κακοτράχαλος ανήφορος, που τον ανέβαινε η σαρανταπληγιασμένη ψυχή του για να φτάσει το σκοτεινό, το μυστηριώδη όγκο του Θεού και να ενωθεί μαζί του.

Παρά το γεγονός ότι ήταν ένας ασκητής, ένας αναχωρητής, αναμείχθηκε και στα κοινά, ακόμη και στην πολιτική ζωή της Ελλάδας.
Μεταξύ άλλων, υπήρξε Δημοτικός Σύμβουλος στο Δήμο Αθηναίων. Το 1947-1948 διετέλεσε Τμηματάρχης της UNESCO στο Παρίσι, από όπου και πάλι παραιτήθηκε, κι ας ήταν σπουδαία εκείνη η θέση, για να μπορέσει απερίσπαστος να επιδοθεί στην αγνή και αφιλόκερδη πνευματική δουλειά, όπως είπε ο ίδιος.
Σήμερα, ο Νίκος Καζαντζάκης θεωρείται οικουμενικός συγγραφέας, ένας κλασικός. Είναι ο πιο πολυμεταφρασμένος Έλληνας συγγραφέας σε όλο τον κόσμο.
Ώρες λειτουργίας της έκθεσης

Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη 09.00-13.30
Παρασκευή 09.00-20.00
Σάββατο 11.00-16.00
Κυριακή 10.00-18.00

Τιμές εισιτηρίου: 5 ευρώ ενήλικες, 3 ευρώ παιδιά
Newsroom ΔΟΛ

Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2012

Φωτογραφίες από το 13ο Διεθνές Χριστουγεννιάτικο Bazaar του Σωματείου «ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ»

                      ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΧΩΡΟ

Σήμερα 25 Νοεμβρίου 2012 ολοκληρώθηκε το 13ο Διεθνές Χριστουγεννιάτικο Bazaar, που διοργάνωσαν τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου και τα στελέχη του Φιλανθρωπικού Σωματείου «ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ», στο Helexpo Palace, Λεωφόρος Κηφισίας 39, Μαρούσι.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις 24 και 25 Νοεμβρίου 2012, με τη συμμετοχή Πρεσβειών διαφόρων χωρών, οι οποίες συμμετείχαν έχοντας δημιουργήσει περίπτερα στα οποία διέθεταν παραδοσιακά προϊόντα των χωρών τους (υφάσματα, διακοσμητικά αντικείμενα, φαγητά κ.λπ.). Τα έσοδα από την πώληση των αντικειμένων πήγαν στα παιδιά «ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ».

Ο κόσμος ανταποκρίθηκε, όπως ανάφερε και η Πρόεδρος του Σωματείου Μ. Μαμιδάκή Κοκκινέα,  επισκέφτηκε και τις δύο ημέρες το Bazar, και εκτός από τα αντικείμενα που είδε, αγόρασε, μέσα από αυτά,  αλλά και τα δρώμενα, όπως φορεσιές, παραδοσιακούς χορούς, γνώρισε τις πολιτισμικές συμπεριφορές των χωρών που συμμετείχαν.

Κατά την επίσκεψή μας το διαπιστώσαμε και εμείς, ας  δούμε φωτογραφίες  που αποτυπώνουν τα παραπάνω.  



Αρχειοθήκη ιστολογίου