Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2012

Νέα φιλόδοξα αρχιτεκτονικά σχέδια για το Λούβρο

Ενα από τα πλέον φιλόδοξα αρχιτεκτονικά σχέδια, αυτό της κατασκευής της κυματιστής γυάλινης οροφής στη μέση του αιθρίου Βισκόντι στο Ιστορικό Μουσείο του Παρισιού, ολοκληρώνεται ύστερα από τέσσερα χρόνια εργασιών



Είκοσι χρόνια μετά την κατασκευή της πυραμίδας του Λούβρου από τον αρχιτέκτονα Ι.Μ. Πέι, ένα ακόμα μεγάλο έργο στο μουσείο, η νέα πτέρυγα της εσωτερικής αυλής Βισκόντι, ολοκληρώνεται δημιουργώντας έναν νέο «ημιυπαίθριο» εκθεσιακό χώρο. Στις νέες αυτές αίθουσες θα εγκατασταθούν το καλοκαίρι 13.000 εκθέματα ισλαμικής τέχνης, που μέχρι πρότινος ήταν «θαμμένα» σε αποθήκες. κοντά στα υπόλοιπα 5.000 κομμάτια του τμήματος αρχαιοτήτων - μεσογειακών, ρωμαϊκών και ανατολικών. Αλλωστε το Λούβρο διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες ανάλογες συλλογές στον κόσμο, με πάνω από 10.000 έργα τέχνης.

Εμπνευστής του εγχειρήματος ήταν ο Ζακ Σιράκ, όταν το 2002 δήλωσε πως μια χώρα με 5 εκατ. μουσουλμάνους οφείλει να προβάλλει τον πολιτισμό τους. Τον θεμέλιο λίθο, ωστόσο, έβαλε ο Νικολά Σαρκοζί το 2008 ο οποίος χαρακτήρισε την πτέρυγα «σύμβολο της φιλίας με τον αραβικό κόσμο». Τον Σεπτέμβριο, ο νέος Πρόεδρος της χώρας θα εγκαινιάσει τα 2.800 νέα τετραγωνικά μέτρα διανεμημένα στα δύο επίπεδα της έκθεσης.

Με βάση τα σχέδια των αρχιτεκτόνων Μάριο Μπελίνι και Ρούντι Ριτσιότι που ανέλαβαν την επίβλεψη του έργου, η οροφή μοιάζει με ένα γυάλινο φωτεινό «πέπλο», σαν τη μαντίλα που φορούν οι γυναίκες στις ισλαμικές χώρες, και στέκεται «ανάλαφρη» πάνω από το έδαφος. Κατά άλλους, θα μπορούσε να είναι και ένα ιπτάμενο χαλί, όπως αυτά που περιγράφονται στα παραμύθια του Αλαντίν.

Οι γυάλινες πλάκες που τοποθετήθηκαν στην οροφή έχουν οι περισσότερες διαστάσεις 2,40 επί 6 μέτρα και είναι βαμμένες στις αποχρώσεις του γαλάζιου. Κάτι εξίσου εντυπωσιακό είναι και η εσωτερική σκάλα που ενώνει το υπόγειο με την αυλή: έχει κατασκευαστεί από μπετόν με διαστάσεις 14 επί 6 μέτρα. Το ιδιαίτερο στοιχείο της είναι ότι επεκτείνεται χωρίς κανένα σημείο στήριξης. Πάνω της έχουν προστεθεί μαύρες πλάκες στις οποίες υπάρχουν ορειχάλκινα κομμάτια. Οι χρωματικές αυτές αποχρώσεις εναρμονίζονται κομψά με τον σκούρο ανθρακίτη που δίνει στιλπνάδα στους τοίχους και τον θόλο της κατασκευής.

Κατά τη σχεδίαση μέσω υπολογιστή, οι αρχιτέκτονες φρόντισαν να δώσουν στη βαριά αυτή σκεπή έναν κυματισμό που αφήνει να περάσει ο φυσικός φωτισμός. Παράλληλα, έτσι εξασφαλίζεται η αντίσταση στο χιόνι, το καλύτερο κλείσιμό της αλλά και η ευκολότερη συντήρησή της. Τα κύματα αυτά στηρίζονται σε οκτώ πυλώνες με πολύ διακριτική κλίση.

Η σκεπή εσωτερικά είναι κατασκευασμένη από ένα διπλό στρώμα πλακών, αποτελούμενο από 2.350 τρίγωνα που ανοίγουν για τη συντήρηση μαζί με το δίκτυο των σωλήνων στήριξής τους από χάλυβα. Η εξωτερική επιφάνεια συντίθεται από τρία στρώματα: ένα από γυαλί και άλλα δύο από μεταλλικό πλέγμα. Είναι αυτά που δίνουν το χρυσό διαυγές και λαμπερό χρώμα, ενώ το πλέγμα χρησιμεύει για προστασία από τον ήλιο.

Τα συνολικά 8.800 στοιχεία που συνθέτουν τη μοναδική κατασκευή και χρησιμοποιούν στο έπακρο τη σύγχρονη τεχνολογία, ίσως να κάνουν την πυραμίδα του Πέι να μοιάζει λίγο παλιά. «Καθένα από αυτά τα κομμάτια κόπηκε από ένα ρομπότ στη Σλοβενία, και αριθμήθηκε, προκειμένου στο τέλος να συναρμολογηθεί αυτό το νέο παζλ στον χώρο του μουσείου. 45 ακόμα κομμάτια του πλαισίου συναρμολογήθηκαν στην Κρακοβία και στη συνέχεια μεταφέρθηκαν εδώ», αναφέρει στη «Figaro» η Οντ Πισάρ, υπεύθυνη της διαχείρισης του έργου.

Παρά τα πλεονεκτήματα των καινούργιων πτερύγων, υπάρχουν και κάποια μειονεκτήματα όπως το πατάρι που προορίζεται για τους θησαυρούς της Ρωμαϊκής και Κοπτικής Ανατολής, το οποίο έχει πολύ χαμηλή οροφή με αποτέλεσμα να χρειάζεται τροποποίηση. Αγκάθι παραμένει και η χρηματοδότηση, αφού λείπουν 10 εκατ. ευρώ από τα 98,5 που είχαν υπολογιστεί στον προϋπολογισμό των εργασιών. Τώρα οι υπεύθυνοι του Λούβρου βγήκαν εις αναζήτηση νέων, άκρως γενναιόδωρων χορηγών. Ποιος ξέρει; Ισως ο σαουδάραβας πρίγκιπας Αλ Ουαλίντ μπιν Ταλάλ και η σύζυγός του, πριγκίπισσα Αμίρα, που δώρισαν 17 εκατ. ευρώ κατά τη θεμελίωση το 2008, να ξαναβάλουν το χέρι στην τσέπη.


Πηγη: Τα Νέα,Διονυσία Μαρίνου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου